Herkese yeniden merhaba, Bu ara herkes Star Wars izlemek için sinemaya giderken biz bir değişiklik yapalım dedik. Çünkü benim Star Wars bilgim siyah giyen bir adamın florasanlarla gezmesi. Bu yüzden Çağan Irmak'ın yeni filmi Nadide Hayat'ı seçtik.
Çağan Irmak deyince aklıma ilk gelen şey film boyunca ağlamak sonrasında etkisinden kurtulamamak gelirdi ancak Nadide Hayat öyle bir film olmamış aksine güldüren, güldürürken düşündüren Nasrettin Hoca fıkrası tadında, umut dolmanızı sağlayan bir film olmuş. Filmin sonunda karakterlerden illa birinde kendinizden ya da en yakınlarınızdan bir pay buluyorsunuz. Zaten Demet Akbağ ve Yetkin Dikinciler çok beğendiğim iki oyuncu olduğu için film bana çok keyifli bir kaç saat yaşattı.
Eğer siz de bu hafta sonu Star Wars'a gitmeyelim yeea diyorsanız Nadide Hayat size göre olabilir. Vizyondaki diğer filmleri de denerseniz eğer mutlaka bana haber verin =) İyi seyirler...
''İçimde müthiş bir hafiflik, bir genişlik duyuyorum. Belki de hakikaten sevmek budur. Belki de ben şimdiye kadar sahiden sevmenin ne olduğunu bilmiyordum. Acaba kendimi kapıp koyuversem mi? Ne zaman irademe müracaat etsem büyük bir yorgunluk duyuyorum... Kendimi hadiselerin eline bırakayım mı? Acaba şu anda o ne düşünüyor? Herhalde beni değil.. Niçin? Onun kafasında bir müddet yaşamak için neleri feda etmem ki?.. Her şeyi.. Bana şimdi bir işaret, derhal, bir an düşünmeden şu tramvayın altına atlarım. Acaba atlar mıyım?..''
Ömer ile Macide'nin hüzünlü aşk öyküsü anlatılıyor kitapta, aşkın yanında biraz siyasetten ve çokça da insanın kendi iç hesaplaşmasından bahsediliyor. Kürk Mantolu Madonna kadar olmasa da etkiledi Sebahattin Ali'nin kitabı beni. Karakterlerin iç konuşmalarını okurken kendi iç hesaplaşmamı yaptığımı fark ettim diğer Sebahattin Ali kitaplarında olduğu gibi.
"Ben ikide birde böyle oluyorum,bazen bütün insanları boyunlarına sarılıp öpecek kadar seviyorum, bazen de hiç birinin yüzünü görmek istemiyorum. Bu nefret falan değil... İnsanlardan nefret etmeyi düşünmedim bile...Sadece bir yalnızlık ihtiyacı." Siz de zaman zaman hissetmiyor musunuz bunu?
İçimizde bir şeytan var. Ömer Macide'yi inandırdığı gibi inandırdı beni de bu fikre. İçimizde kendimizle çatışmamıza sebep olan, bazen düşündüklerimizden utanmamıza neden olan, bazen kendimizi tanıyamamızı sağlayan bir şeytan. Ömer içindeki şeytanla yüzleşiyor kitapta. Bizler acaba yüzleşebiliyor muyuz içimizdeki şeytanla?
"Hayat herhalde bir katakulli değildi. Ama neydi? Bu hayatın bir manası olmak icap ederdi. İnsan dünyaya sadece yemek, içmek, koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı! Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı." Evet hayatın anlamını sorgulatan bir kitap İçimizdeki Şeytan. Sonunda ne olacağını merak ettirdi bana, Ömer'e kızmama izin vermedi, Macide'yi anladım hatta haklı buldum. Ama Ömer gibi düşündüm kimi zaman kimi zaman Bedri gibi. İçimdeki Şeytan'ı keşfettim. Keyifli okumalar... =)
Facebook'ta etkinlik davetini görünce çok heyecanladım çünkü kitap, kahve ve çikolata benim için gerçekten üç tutku. Hemen biletix'ten biletleri aldım ve daha ilk gününde festivale koşarak gittim.
Festivale gitmek için vapurla Beşiktaş'a geçtikten sonra DT2 numaralı otobüse binip Harbiye durağında indim. Bu yolu izlerseniz kolay ulaşım sağlarsınız diye düşünüyorum. Aracınızla giderseniz Askeri Müze'nin içerisine park edebiliyormuşsunuz.
Çok büyük bir hevesle girdim içeri ama o da ne sadece beş stant var. İkisi kahve firması, üçü yayın evi çikolata adına ise hiç bir şey yok. Meğer ikinci katta da stantlar devam ediyormuş. Yine de benim beklentimi karşılamadı. Belki de Haydarpaşa'daki kahve festivalinde olduğu gibi çeşit çeşit kahveler ya da değişik çikolatalar beklediğim içindir. Büyük bir hayal kırıklığına uğrayıp neyse bari indirimli kitaplardan yararlanayım buraya gelmişken dedim. Metis Yayınları'ndan Enis Batur'un İle, Uzak, Yakın, Olmayalı, Benlik kitaplarından oluşan seti 50 TL'ye aldım.
Harbiye Askeri Müzesi'nde gerçekleşen festival için biletlerinizi biletix'ten alabileceğiniz gibi etkinlik girişinden de alabilirsiniz. Hatta etkinlik girişinde bilet fiyatı 5 TL iken biletix'te 8 TL. Etkinlik 18-27 Aralık tarihleri arasında devam edecek. Üç tutku: Kitap, Kahve, Çikolata festivalini 10:00-20:00 saatleri arasında ziyaret edebilirsiniz. Oraya kadar gitmişken yine harbiyedeki mücevher fuarını da görmeden dönmeyin derim. (Burada kalpli gözlü emoji var =))
Hafta sonu değişik bir şey yapalım diyenler için etkinlik iyi bir fikir olabilir. Siz ikinci katı da gezin bizim gibi unutmayın. İyi hafta sonları =)
Geçtiğimiz sabah buz pateni dersine gitmek için alarmımı 7.15'e kurmuştum ama üç saniye gözlerimi yumup otuz dakika daha uyuyunca her ne kadar uçarak da gitsem derse geç kaldım. Derse giremedik bari Florya sahilinde yürüyüş yapalım dedik. Hava o kadar mükemmeldi ki sadece yürümek bizi kesmedi tabi =) Nasıl oldu da Rumeli Feneri'ne gitmeye karar verdik karar vermekle kalmadan oraya kadar gittik ben o kısmı kaçırdım.
Rumeli Feneri'ne gitmeden önce Garipçe'ye uğradık. Çok kez adını duyup hiç gitmemiştim Garipçe'ye. Sessiz, sakin bir balıkçı kasabası Garipçe. Neden bu kadar popüler olduğunu anlayamadım sanırım insanlar bu sessiz sakinliği seviyor. Benim için fazla sessiz sakin ve küçük bir yer. Bu yüzden direk sahile inip bir kaç fotoğraf çektikten sonra yolumuza devam etmeye karar verdik. Fotoğraf çekerken sahil kenarında iki restoran gördüm. Siz Garipçe'ye giderseniz bu restoranlarda kahvaltı edebilir ya da balık yiyebilirsiniz. Zaten Garipçe genelde Koç Üniversitesi öğrencileri tarafından yemek yemek için tercih ediliyor.
Garipçe'ye yaklaşık 1,5 km olan Rumeli Feneri'ni ben daha çok beğendim. Önce Cenevizler'den kalma olan kaleye çıktık. Kalenin içinin ve etrafının çöplerle dolu olması beni üzdü açıkcası. Fotoğraf çekmeyi sevenler burada çok güzel kareler yakalayabilir.
Daha sonrasında Fener'e geçtik. Fener'in hemen altında bulunan Mendirek Balık Lokanta'sı öğle yemeği için tercih ettiğimiz mekan oldu. Tam sağlıklı beslenme kararı aldığım şu günlerde balık benim için harika bir seçenek oldu. Kılçıklı balık yiyemeyen ve balığın kılçığını bir türlü ayıklayamayan ben dışarıda balık yemekten çok hoşlanmazdım aslında ama Mendirek'te bunu söylediğimde deniz levreği önerdiler ve ızgarada pişirmeden önce kılçığını ayırarak servis ettiler. Balık gerçekten çok lezztliydi. Yanında kalamar ve salata söyledik. Hocam bir sorum olacak kalamar diyet bozar mı? Kalamar bozmuyorsa bile balıktan sonra ikram ettikleri sıcak helva kesin bozuyordur. =l
Bizim Garipçe Köyü ve Rumeli Feneri gezimiz böyle geçti. Siz hiç buralara gittiniz mi? Nereleri sevdiniz nereleri sevmediniz? Ve bana tavsiye edebileceğiniz başka mekanlar var mı?
Herkese yeniden merhaba, benim için günün en önemli öğünü kahvaltı. Hatta geç kahvaltı edip öğle yemeklerini es geçiyorum çoğu zaman (kabul ediyorum öğün atlamak çok sağlıksız) Yemek yemek beni zaten çok mutlu ediyor. Yaşamak için yemiyorum resmen yemek için yaşıyorum. Ama beni en çok mutlu eden şey güzel bir kahvaltı etmek. Siz de mutlu olun diye Kadıköy civarında kahvaltısını çok sevdiğim mekanları paylaşmak istedim. Mutluluğumuz paylaştıkça çoğalsın diye =) 1. Happy Moons - Fenerbahçe
Aslında Happy Moons'un bütün şubelerinde kahvaltı tabağını çok seviyorum. Ancak asıl Happy Moons'u benim listemde birinci yapan pazar günleri Fenerbahçe'de olan açık büfe kahvaltıları. Her gittiğimde gözüm dönüyor. Her kalktığımda en az beş kilo almış oluyorum. Pazar günü Happy Moons'u tercih ederseniz rezervasyon yaptırmanızı tavsiye ederim. Rezervasyonsuz giderseniz girişte isminizi yazdırıp biraz beklemeniz gerekebilir. 2. Kirpi Cafe - Koşuyolu
Kirpi benim için özel bir mekan aslında. İstanbul'da ilk akşam yemeğimi orada yedim. İlk kez aşık olduğumu orada hissettim. 20. yaş günümü orada kutladım. Genelde Bağdat Caddesi'ni tercih etsem de kahvaltı için Koşuyolu beni her zaman daha çok mutlu ediyor. Bahçesi ve Cadde'ye göre daha büyük ve ferah bir mekan olmasıyla, daha sessiz sakin olmasıyla kahvaltı için aradığım huzurlu ortamı yakalamamı sağlıyor. 3.Kukis - Acıbadem
Kukis'i daha bir kaç gün önce denedim. Arkadaşımın tavsiyesi üzerine geldiğim bu mekan kahvaltısıyla, elemanlarıyla, servisiyle benim sempatimi kazandı. Ayrıca çeşit çeşit pastalarında da gözüm kalmadı değil. Kahvaltı ederken bize ekler ikram ettiler ve ben de tatlı hakkımı minicik bir eklerle doldurduğuma kendimi inandırdım. Kahvaltı tabağı hem doyurucu hem ekonomik biz gözümüz doyduğu için iki kahvaltı tabağı söyledik ancak bir kahvaltı tabağı ve yanına börek, poğaça türevi şeyler söylerseniz daha hoş olabilir. Haftaiçi gittiğimiz için yer bulma konusunda bir sıkıntı yaşamadık ancak küçük bir mekan olduğu için haftasonları sıra bekleniyor şeklinde duyumlar aldım. Gözüm döndüğü için tabaklarımız geldiğinde fotoğraf çekmeyi akıl edemedim ancak karnım doyduktan sonra aklıma geldi. 4. Naan Bakeshop - Moda
Naan'da yeni keşfettiğim çok sevdiğim mekanlardan biri. Biz iki kişilik olan Moda kahvaltısı söyledik ama bunun yanında kendi kahvaltı menünüzü kendiniz de oluşturabilirsiniz. Özellikle ekşi mayalı köy ekmekleri anneannemin yaptığının aynısı o kadar lezzetli ki sanırım kahvaltıyla bir bütün ekmeği bitirdim. Ayrıca Kadıköy'den bir vapurla ulaşabileceğiniz Beşiktaş kahvaltıcılar sokağı benim favori kahvaltı mekanlarımdan. En sevdiğim açık büfe kahvaltı mekanı Hardal - Ataköy için buraya tıklayabilirsiniz. Siz bu haftasonu kahvaltıya nereye gidiyorsunuz?
Herkese selam, bugün Gaziosmanpaşa'ya kurulan Viaport Venezia Outlet'te idim. Tekirdağ'dan dönerken otogara yakın olduğu için arkadaşımla buluşmak için burayı tercih ettik. Giderken beklentim biraz yüksekti. Minik bir Venedik hayaliyle gittim. Hayallerim gerçek oldu mu?
Gondollar, köprüler, mimari güzel olmasına güzel olmuş ancak Viaport Venezia gördüğüm kadarıyla henüz bitmemiş bir proje çoğu dükkan henüz açılmamış, yer döşemelerinin yarısı yapılmış yarısı yapılmamış, bazı yerlerden matkap sesleri geliyor, meydanda gezerken kafamıza bir şey düşer mi hissi..!
Her şey çok mu kötü? Aslında hayır. Henüz her dükkan açık olmamasına karşın gezdiklerimizde fiyatlar gayet iyi idi. Kapalı kısmının tavanının gökyüzü olarak tasarlanması insana açık havada alışveriş hissi yaratıyor, bunun yanında açık bir meydanı olması ve meydanda mağazaların bulunması sizi sıkıcı avm ortamından uzaklaştırıyor. Benim en sevdiğim yanı ise yemek yeme alanının bu açık meydanda olması çünkü avmlerdeki tüm kokuların birbirine karıştığı en üst kattaki yemek bölümlerinden hiç hoşlanmıyorum. Gondola binmeniz için Venedik'e gitmenize de gerek yok çünkü buradaki kanallarda da gondol turu yapabiliyorsunuz. Hee bir Venedik değil tabi ki (Hayaller Venedik hayatlar Gaziosmanpaşa =))
Yılın en sevdiğim dönemi yıl başı olduğu için ve Aralık ayının tamamında benim için noel coşkusu yaşandığından burada hoşuma giden bir başka detay yeni yıl için hazırlanmış vitrinler ve tabi ki en sevdiğim hediyelik eşya dükkanı olan Kadıköy'de her önünden geçtiğimde kendimi tutamayıp içine daldığım The Company oldu.
Hazır burada da görmüşken son zamanlarda sık sık gördüğüm(neredeyse her avmde var), bir türlü deneyemediğim Alaçatı Muhallebicisi'ni de denemiş olduk. Sakızlı Alaçatı Muhallebisi benden geçer not aldı ancak fırın sütlacından çok hoşlanmadık.
Eğer siz de Viaport Venezia'ya giderseniz ya da gittiyseniz, bir dahakine Alaçatı Muhallebicisi'nde şunu da ye derseniz. Burası da hoşuna gidebilir git bir gez bir bak dediğiniz yerler varsa ve benimle paylaşırsanız çok sevinirim. Mutlu kalın =)
